گفتگو با مهدي باقريان در باره بزرگداشت روز ارتباطات و روابط عمومي

صنعت روابط عمومي

 به يکي از موضوعات مهم کشور تبديل شده است

     اشاره

آن ها که همه روزه دغدغه روابط عمومي دارند، حتما در گذشته اي نه چندان دور منتظر اختصاص روزي به نام «ارتباطات و روابط عمومي» بوده اند و حال پس از گذشت 4 سال
مي توانند قضاوت کنند که آن روياي به حقيقت پيوسته چه دستاوردي براي عرصه روابط عمومي و ارتباطات کشور داشته است. کودک چهار ساله اي که اگر تاکنون گام هاي اوليه را برنداشته باشد بايد در سلامت وي شک کرد و دست به دامان متخصصاني شد که دغدغه رشد اين کودک و داعيه پرورش او براي فردايي روشن تر را دارند.

مهدي باقريان رييس انجمن متخصصان روابط عمومی، نامي آشنا در عرصه روابط عمومي کشور است که با انجام فعاليت های مختلف، توانسته است گام هاي بلندي در زمينه اعتلاي
 روابط عمومي در داخل کشور و آن سوي مرزهاي ايران اسلامي بردارد. دغدغه هاي او را با هم مي خوانيم:

جناب باقريان، در مقام پرسش آغازين مي خواهم با اشاره به نامگذاري روز 27 ارديبهشت، بنام روز ارتباطات و روابط عمومي، نظر شما را در اين باره جويا شوم.

پيرامون نامگذاري يک روز بنام روز ارتباطات و روابط عمومي، نظرات مختلف مطرح شده اغلب بحث انگيز بوده و هنوز بحث در باره انتخاب روز و جايگاه، زمان و ضرورت آن ادامه دارد.

با اين حال اگر فلسفه انتخاب چنين روزی مبتني بر توسعه و بالندگي حرفه اي باشد بايد توجه داشته باشيم که چنين برداشتی از روابط عمومي کاملا حرفه اي است چرا که امروزه بيش از هر زمان ديگري روابط عمومي بايد نسبت به نقش خود تصميم گيري کند.

     شما رابطه تعيين روز خاص با عنوان روابط عمومي در فهرست نام هاي كشور و اعتلای روابط عمومی را چگونه ارزيابی می کنيد؟

فلسفه تعيين يک روز براي روابط عمومي، بيش از اجرای يک مجموعه برنامه ها است. به نظرم صرفا تعيين روز خاص با عنوان روابط عمومي و اجرای چند برنامه مناسبتی نمی تواند رابطه معناداری با اعتلا و پيشرفت روابط عمومی داشته باشد.

در باره آيين نامه بزرگداشت روز ارتباطات و روابط عمومي چه نظری داريد و تا چه ميزان به مفاد آن عمل شده است؟

در پي نامگذاري روزي بنام "روز ارتباطات و روابط عمومي" توسط شوراي فرهنگ عمومي کشور، آيين نامه بزرگداشت روز 27 ارديبهشت، در 11 ماده و سه تبصره در تاريخ 23/12/85 به تصويب رسيد. اگر با نگاهي منصفانه به بررسي اين آيين نامه بپردازيم، لزوما در چهار سال گذشته بايد بستري مناسب براي تحقق اهداف پيش بيني شده در آن نيز فراهم شده باشد که به نظر می رسد چنين نبوده است.

 ارزيابي شما اين است اهداف پيش بيني شده در اين آيين نامه، محقق نشده است؟

از چهار سال پيش تاکنون برنامه هاي متعددي براي بزرگداشت روز ارتباطات و روابط عمومي در تهران و استان هاي کشور تدارک و برگزار شد و حاصل اين کار هر چه باشد، نشان دهنده اين است که صنعت روابط عمومي به يکي از موضوعات مهم کشور تبديل شده است. با اين حال بررسي کامل آيين نامه مذکور و تطبيق مفاد آن با دستاوردهاي موجود بسيار لازم و ضروري به نظر
مي رسد. متاسفانه به هزار و يک دليل، کارگزاران روابط عمومي به ويژه فعالان و متخصصان در بررسي پيامدها و دستاوردهاي اين پديده اقدام خاصي انجام نداده اند.

بررسي و نقد اين آيين نامه از چه منظر بيشتر حائز اهميت است؟

شناخت و بررسی ميزان تحقق اهداف برگزاري روز روابط عمومي، مستلزم رجوع به اين آيين نامه است. آيين نامه بزرگداشت روز ارتباطات و روابط عمومي در پنج بخش کوشيده است با زباني ساده و گويا فلسفه نامگذاري و برگزاري چنين روز فرخنده اي را به تصوير بکشد.

يکی از اهداف تهيه و اجراي اين آيين نامه "بررسي و چگونگي تدوين چشم انداز روابط عمومي و تبيين نقش و جايگاه ارتباطات و روابط عمومي در سازمان ها براي تحقق آن" عنوان شده است؟ آيا در اين زمينه پيشرفتی داشتيم؟

شايد تدوين، تصويب و ابلاغ اولين آيين‌نامه‌ جامع روابط عمومي‌ها توسط هيئت دولت برآيند چنين اهتمامی باشد؛ اما در باب اثربخشی وضمانت اجرايی مفاد آن بايد بررسی بيشتری صورت گيرد.

در باره ضرورت ارايه الگوهاي جديد به عنوان يکی از اهداف بزرگداشت روز 27 ارديبهشت، چه نظری داريد؟

ضرورت ارايه الگوهاي جديد بر کسي پوشيده نيست. در واقع، بزرگ ترين چالش روابط عمومي کشور در حال حاضر، فقدان الگوي روابط عمومي کارامد و يک هسته تصميم گيري با مديريت متمرکز است.

اگر روابط عمومي بخواهد در اين زمانه رقابت تنگاتنگ نتيجه بدهد، بايد همه سعي خود را در باب طراحي و ارايه الگوهاي جديد بکار ببرد. البته به نظر می رسد در نظر گرفتن چنين اهداف بزرگی برای چنين برنامه های مناسبتی، بيش از اندازه بلندپروازانه باشد.

در باب معرفي دستاوردها و عملکرد روابط عمومي ها در دو بخش دولتي و خصوصي و ارتباط آن با بزرگداشت روز روابط عمومی چه نظری داريد؟

خيلی به معرفی دستاوردهای بخش دولتی کاری ندارم و بحث اصلی من اشاره به بخش خصوصی در اهداف آيين نامه مذکور است؛ بخش خصوصی ای که نه نماينده در کارگروه ها دارد و نه در برنامه ريزی بزرگداشت روز روابط عمومی مشارکت. در عين حال بخش های دولتی و خصوصی  با حفظ جايگاه مستقل خود می توانند نقطه مکمل يکديگر در جهت دست يابی به اهداف کلان روابط عمومی باشند.

هر نظر و پيشنهادی داريد ذکر کنيد

توجه هدفمند به روز روابط عمومي و بهره گيري مناسب از اين فرصت نمايانگر بهترين وجه از حرفه روابط عمومي در کشور از يک سو و کمک به همگاني شدن علم و دانش روابط عمومي و نفوذ آن در لايه هاي مختلف جامعه و بالاخره گسترش جامعه روابط عمومي محور از سوی ديگر است.

به هر حال نامگذاري روزي به نام «روز روابط عمومي» و بزرگداشت آن، يکی از راه هاي به حداكثر رساندن تأثير اين حرفه­ بشمار می رود.  مضاعف بر اين، اقدام در مشارکت دادن مديران و کارشناسان روابط عمومي در برنامه ريزی ها و سياستگذاری ها، فضايي ايجاد می کند تا همگان بتوانند در برنامه ريزی ها، اجرا و نظارت هم سهيم شوند و از اين طريق استعدادهاي خود را به طور کامل شکوفا کنند.