حس خوب روابط عمومي بودن

 محمد دشتی

شب جمعه، بيست و دوم فروردين 1386 است. كانال پنجم سيما برنامه «شب شيشه اي» را پخش مي كند.

آقاي رضا رشيدپور با همان حس و حالت و حرارت هميشگي، مهمان برنامه را معرفي

 مي كند. امشب ،براي دومين شب متوالي ميهمان برنامه از اهالي سينما است. خانم تهمينه ميلاني.

صحبت ها آغاز مي شود و هر دو طرف كه به موضوعات مربوط به به خودشان (مجري گري و كارگرداني) به خوبي تسلط دارند ، فضايي جذاب و دوست داشتني را براي مخاطب فراهم آورده اند.

صحبت ها ادامه مي يابد و آقاي رشيدپور از شايعه اي مبني بر رنگ زدن آثار باستاني تخت جمشيد در جريان تهيه يك فيلم، توسط خانم ميلاني سئوال مي كند. خانم ميلاني با تشكر از طرح اين پرسش توضيح مي دهد كه وي علاوه بر كارگرداني و در مرحله اول يك آرشيتكت است و حتي پاشيدن يك قطره آب بر آثار باستاني را تحمل نمي كند و سپس ماجرا را اين گونه توضيح مي دهد: قرار بود از سوي يونسكو فيلمي در مورد آثار شاخص باستاني كشورهاي مختلف ساخته شود. مثلا در چين از ديوار چين، در آلمان از ديوار برلين، در مصر از اهرام مصر و در ايران هم تخت جمشيد پيشنهاد شده بود و مورد قبول قرار گرفت.

ايشان ادامه داد كه: براي انجام اين كار همه مسوولان كشور در ميراث فرهنگي و مراكز مرتبط ديگر همكاري بسيار خوبي داشتند و از جمله آقاي سجادپور در ميراث فرهنگي كمك هاي زيادي كردند، اما در مرحله آخر و در اداره ميراث فرهنگي شيراز، همكاران روابط عمومي ميراث فرهنگي مانع كار شدند.

در انتها خانم ميلاني تاكيد كرد كه حلقه ارتباط سازمان ها و مردم بايد جدي گرفته شود و به آن ها بها داده شود.

ضمنا نامبرده اضافه كرد كه شايعه عنوان شده در مورد رنگ آميزي آثار باستاني با اسپري رنگي مشكي توسط ايشان نيز از سوي همان كارمند اشاعه پيدا كرده بود و بازهم تاكيد كرد كه بايد حلقه ارتباطي سازمان ها با مردم (روابط عمومي ها) در همه امور مورد توجه باشند و فراموش نشوند تا كارها ابتر نماند.

شايد آنچه بيان شد و ذكر اين مورد مثال خوبي براي اهميت روابط عمومي ها نباشد ولي مي تواند بيانگر اين موضوع باشد كه توجه به روابط عمومي و به حساب آوردن آن امري ضروري است كه در صورت فراموشي مانع انجام كار، و حتي هدر دادن زحمات مسوولان بالادستي خواهد بود.

محمد دشتي