بهترین گزارش رسانه ها در سال 2007

جان فریدمان (Jon Friedman)

منبع: کارگزار روابط عمومي(6 فروردين 1386)

نیویورک - بهترین گزارشی که امسال در رسانه ها خواندم، زندگی نامه روپرت مرداک (Rupert Murdoch) نوشته اریک پولی (Eric Pooley) در مجله تایم بود.

اگر روزنامه نگاری الهه موقع شناسی خوب داشت، حتماً به Pooley لبخند می زد که قطعه اش درباره یرئیس بنگاه خبری (NWS)، وب سایت تایم را در تاریخ 28 جون ترکاند.

در زمان خودش، مرداک (Murdoch) رئیس مهمترین و ارزشمندترین رسانه خبری دنیا بود. شرکتش در تلاش بود که Dow Jones را به دست آورد (که رسماً چند هفته پیش به انجام این کار موفق شد، و باعث شد که MarketWatch، ناشر این ستون، قسمتی از بنگاه خبری (News Corp.) شود.).

در دنیای رسانه، همه به شدت می خواستند پیش بینی کنند که کار بعدی او ممکن است چه باشد. حدس و گمان های ما بزرگترین بازی رسانه ای دنیا بود؛ و اگر راستش را بخواهید، خیلی از ما هنوز هم روی این موضوع متمرکزیم.

بزرگترین دستاورد Pooley این بود که به پشت پرده ها دسترسی پیدا کرده و خواننده را با Murdoch در یک اتاق در کنار هم قرار می دهد.

اگر کمی به عقب برگردیم، موقع شناسی Pooley حتی بازهم بیشتر در نظرمان با خوش اقبالی همراه بود زیرا به یاد می آوریم که فقط چند ماه بعد، بنگاه خبری (News Corp.) حرکت متهورانه دیگری نیز انجام داد: راه اندازی شبکه تجاری فاکس (Fox Business Network) در ماه اکتبر.

راه اندازی FBN، در نوع خودش، جسورانه ترین راه اندازی رسانه ای در سال 2007 است زیرا مجله Conde Nast's Portfolio را از میدان به در کرد. با اجرای فقط یکی از طرح هایی چون تملک Dow Jones یا راه اندازی FBN هم، بنگاه خبری (News Corp.) به مهمترین و برجسته ترین گزارش سال بدل می شد.

غوغای بی نقص

گزارش مجله تایم بهترین نمونه از یک غوغای بی نقص در روزنامه نگاری روایتی است: روایت استادانه زندگی نامه جالب ترین شخص رسانه ای سال – و در عین حال سود بردن از حق دسترسی به اطلاعاتی که روزنامه نگاران و گزارشگران آرزویش را دارند.

همچنین، گزارش Pooley با در اختیار گذاشتن گزارشی مفصل که بسیاری از روزنامه ها به خاطر محدودیت جا یا پرسنل قادر به انجامش نیستند، بر قدرت مجله ها تأکید کرد. البته وب سایت ها درباره طول گزارش نگرانی ندارند، اما معمولاً چنین بلند همتی هایی را در اینترنت نمی بینیم.

به علاوه، از یک حقیقت صنفی روزنامه نگاری نمی توان فرار کرد: هنوز هم خیلی عالی است که بتوان روی جلد مجله تایم رفت. حقیقتاً هیچ مجله دیگری چنین اعتبار و اصالتی ندارد.

من با مجلات خیلی سختگیرانه برخورد کرده ام. اخیراً حتی نوشته ام که این صنف، به خاطر فقدان روح ماجراجویی و پافشاری در نپذیرفتن اینترنت به عنوان شریک مشروع خود، مرده ای بیش نیست.

مجلات وقتی پیشرفت می کنند که به خوانندگان شان چیزی بدهند که دیگر رسانه ها نمی توانند. اگر مجله های بیشتری کارهایی همانند کار Pooley انجام می دادند، دیگر درباره مرگ قریب الوقوع مجلات نمی خواندیم.

همشهری اسپیرز (Spears)

این خبر که جیمی لین اسپیرز (Jamie Lynn Spears)، "دختر خوب" یعنی خواهر بریتنی (Britney)، حامله است، همه را شُک کرد. این خبر، موضوع بغرنجی را پیچیده تر کرد؛ خواهر کوچکتر اسپیرز ستاره برنامه "زویی 101" ("Zoey 101") بود.

این برنامه در کانال Viacom's (VIA) Nickelodeon پخش می شود، که به خاطر تنظیم کردن برنامه هایش برای بچه های کوچک و والدین شان معروف است. وای!

Nickelodeon باید دعا کند که هیچ آدم کنجکاوی در رسانه ها پیدا نشود تا چنین سؤالاتی بپرسد:

-- اولاً، Nickelodeon چه فکری می کرده است که خواهر "لاشه قطار انسانی" را استخدام کرده است؟ پاسخ: بریتنی چنان مشهور است که جیمی لین که بینندگان بسیاری را جذب می کند و کاملاً ارزش هرگونه ریسکی را در روابط عمومی دارد. (البته که هست.)

-- آیا Nickelodeon نمی توانست نظارت بهتری نسبت به یک کارمند جزء داشته باشد؟ درباره خانواده اسپیرز پیش از آن هم تبلیغات منفی بسیاری شده بود، پس عواقبی مشابه در انتظار مادر جوان آینده (جیمی) خواهد بود.

اما Nickelodeon هم نباید در امان بماند. اگر بتواند از انتقادات فرار کند، بسیار متعجب خواهم شد.

احتمالاً Nickelodeon ترجیح می دهد که همه به جیمی لین به عنوان "همشهری روث" ("Citizen Ruth") مدرن نگاه کنند تا مسئولیت خودش مخفی بماند. در فیلم نیشدار الکساندر پِین (Alexander Payne) محصول 1996، لارا دِرن (Laura Dern) نقش روث را بازی می کرد – یک مادر ازدواج نکرده که درگیر یک داستان اخلاقی می شود.

بر اساس متنی در وب سایت Internet Movie Database: "روث ناگهان خود را در میدان کشمکش میان سقط جنین یا نگه داشتن بچه می یابد، که هریک از دو طرف می خواهند او را به عنوان "پیامی" به دیگران در جناح خود درآورند – و اینگونه شرایط بدتر و بدتر می شود..."

جیمی لین، کم کم 15 دقیقه شهرتت را به دست می آوری. از آن هوشمندانه استفاده کن.